REFOG บล็อก เข้าสู่ระบบ

วิธีหยุดการกลั่นแกล้งทางออนไลน์: คู่มือสำหรับผู้ปกครองว่าควรทำอะไร

หากลูกวัยรุ่นของคุณกำลังถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์ นี่คือสิ่งที่ควรทำตามลำดับ: พูดคุย เก็บหลักฐาน รายงานและบล็อก แจ้งโรงเรียน และรู้ว่าเมื่อใดเรื่องนี้เข้าข่ายอาชญากรรม

13 กรกฎาคม 2026 · 18 นาทีในการอ่าน · โดย ทีม REFOG
ปมด้ายกระดาษที่พันกันกำลังถูกค่อย ๆ คลายจนเป็นเส้นตรงเส้นเดียว

วิธีหยุดการกลั่นแกล้งทางออนไลน์: ภาพรวมของแผน

บัตรกระดาษพับเล็ก ๆ 6 ใบวางเรียงตามหมายเลขบนพื้นเรียบ

หากต้องการหยุดการกลั่นแกล้งทางออนไลน์ ให้ทำตาม 6 ขั้นตอนตามลำดับ: พูดคุยกับลูกวัยรุ่นก่อน เก็บหลักฐาน รายงานบัญชีบนแพลตฟอร์มแล้วจึงบล็อก แจ้งโรงเรียนเป็นลายลักษณ์อักษร แจ้งตำรวจหากเรื่องลุกลามไปถึงการข่มขู่ การสะกดรอยตาม การข่มขู่กรรโชกทางเพศ หรือภาพทางเพศของผู้เยาว์ โดยคุณไม่จำเป็นต้องมั่นใจเองว่าเข้าข่ายตามกฎหมาย และสุดท้ายช่วยให้ลูกวัยรุ่นฟื้นตัว ลำดับนี้มีเหตุผล การทำขั้นตอนใดผิดลำดับ เช่น บล็อกก่อนเก็บหลักฐาน อาจทำให้คุณสูญเสียสิ่งที่จำเป็นต้องใช้ในภายหลังโดยไม่รู้ตัว

คู่มือนี้เขียนขึ้นสำหรับช่วงเวลาที่คุณเพิ่งรู้เรื่อง คุณอาจโกรธ กลัว หรือโทษตัวเอง ความรู้สึกเหล่านั้นเป็นเรื่องปกติ และตอนนี้ลูกวัยรุ่นไม่จำเป็นต้องรับมันไปด้วย สิ่งที่ช่วยได้มากที่สุดคือผู้ใหญ่ที่ใจเย็นและทำตามแผนที่ชัดเจน ภาพรวมทั้งหมดอยู่ด้านล่าง จากนั้นแต่ละขั้นตอนจะมีหัวข้อของตนเอง

มีข้อยกเว้นเรื่องลำดับที่สมเหตุสมผลอยู่ข้อหนึ่ง: หากการทำร้ายอยู่ใน เนื้อหาที่หายไปเอง เช่น Snap, Story หรือข้อความที่ตั้งให้หายไป ให้เก็บหลักฐานทันทีที่เห็นก่อนมันหาย การจับภาพหน้าจอใช้เวลาไม่กี่วินาทีและไม่ทำให้ขั้นตอนอื่นสะดุด ส่วนการพูดคุยกับลูกวัยรุ่นยังคงมาก่อนในทุกแง่ที่สำคัญ สิ่งเดียวที่คุณไม่ควรจับภาพ ไม่ว่าเนื้อหานั้นจะหายไปเองหรือไม่ คือภาพเปลือยหรือภาพทางเพศของผู้เยาว์ ดูขั้นที่ 2

6 ขั้นตอนตามลำดับ
  1. 1
    พูดคุยกับลูกวัยรุ่นเริ่มจาก “นี่ไม่ใช่ความผิดของลูก” ยืนยันว่าลูกไม่ได้ทำผิดและจะไม่ถูกยึดโทรศัพท์ เพื่อให้ลูกรู้สึกปลอดภัยพอจะเล่าเพิ่มเติม
  2. 2
    เก็บหลักฐานจับภาพหน้าจอบทสนทนาทั้งหมดพร้อมชื่อผู้ใช้ เวลา และ URL แล้วบันทึกรูปแบบที่เกิดซ้ำ ก่อนบล็อก เพราะหลักฐานอาจหายไปเมื่อบล็อกบัญชีแล้ว
  3. 3
    รายงานแล้วจึงบล็อกรายงานบัญชีต่อแพลตฟอร์มก่อน (เครื่องมือของแพลตฟอร์มเป็นช่องทางที่ตรงที่สุดในการขอให้นำเนื้อหาออก) แล้วจึงบล็อก ใช้เครื่องมือรับมือการรุมคุกคามเมื่อมีคนเข้ามาโจมตีจำนวนมาก
  4. 4
    แจ้งโรงเรียนหากผู้กลั่นแกล้งเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียน ให้รายงานเป็นลายลักษณ์อักษรตามนโยบายต่อต้านการกลั่นแกล้งของโรงเรียน และขอคำตอบเป็นลายลักษณ์อักษรว่าโรงเรียนจะปกป้องลูกวัยรุ่นของคุณอย่างไร
  5. 5
    แจ้งตำรวจหากมีการข่มขู่ การสะกดรอยตาม การข่มขู่กรรโชกทางเพศ หรือภาพทางเพศของผู้เยาว์ ให้โทรหน่วยฉุกเฉินก่อนหากใครก็ตามตกอยู่ในอันตรายเฉพาะหน้า ลูกวัยรุ่นของคุณเป็นผู้เสียหาย ไม่ใช่ผู้ที่ทำผิด
  6. 6
    ช่วยให้ลูกฟื้นตัวการหยุดข้อความเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของงาน อีกครึ่งหนึ่งคือการช่วยลูกวัยรุ่นรับมือกับผลที่ตามมา
ขั้นที่ 1–4 ใช้ได้กับเกือบทุกกรณี ขั้นที่ 5 ใช้เฉพาะส่วนน้อยที่เข้าข่ายอาชญากรรม ส่วนขั้นที่ 6 ใช้กับทุกกรณี

หากคุณยังไม่แน่ใจว่ากำลังเจอกับอะไร คู่มือประกอบของเราเรื่อง การกลั่นแกล้งทางออนไลน์คืออะไร และ ประเภทของการกลั่นแกล้งทางออนไลน์ อธิบายความหมายและรูปแบบต่าง ๆ ส่วนภาพรวมสำหรับผู้ปกครองอยู่ใน คู่มือหลักเรื่องการกลั่นแกล้งทางออนไลน์ บทความนี้เป็นแผนลงมือทำเมื่อเรื่องกำลังเกิดขึ้นแล้ว

ขั้นที่ 1: พูดคุยกับลูกวัยรุ่น ก่อนแตะต้องสิ่งใด

เก้าอี้กระดาษพับ 2 ตัวหันหน้าเข้าหากันข้างหัวใจกระดาษเล็ก ๆ

ก่อนจับภาพหน้าจอ บล็อก หรือรายงานสิ่งใด ให้พูดคุยกับลูกวัยรุ่นอย่างใจเย็น โดยเริ่มจากคำว่า “นี่ไม่ใช่ความผิดของลูก” หน่วยงานสำคัญต่าง ๆ ตั้งแต่ StopBullying.gov ไปจนถึง NSPCC ของสหราชอาณาจักร ต่างให้การพูดคุยครั้งนี้มาก่อน เพราะทุกขั้นตอนหลังจากนั้นขึ้นอยู่กับว่าลูกไว้ใจคุณมากพอจะให้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงหรือไม่

ลูกวัยรุ่นกำลังดูสีหน้าคุณเพื่อตัดสินว่าการเล่าให้ฟังนั้นปลอดภัยหรือเปล่า หากคุณตอบสนองด้วยความตื่นตระหนกหรือโกรธจัด แม้จะโกรธผู้กลั่นแกล้ง วัยรุ่นหลายคนจะตีความว่า “การเล่าเรื่องนี้ทำให้ทุกอย่างแย่ลง” แล้วค่อย ๆ ปิดตัวเอง ดังนั้นหายใจลึก ๆ ก่อน แล้วฟังให้มากกว่าพูด ดังที่ Internet Matters แนะนำ ให้ใจเย็นและถามคำถามปลายเปิด ลูกมักจะปรับอารมณ์ตามคุณ

ประโยคเริ่มต้นไม่กี่ประโยคช่วยได้มากในช่วงนาทีแรก:

  • “ดีใจมากที่ลูกบอก” — การบอกว่าลูกทำถูกแล้วช่วยลดความอับอายที่ทำให้ลังเล
  • “นี่ไม่ใช่ความผิดของลูก และลูกไม่ได้ทำผิด” — พูดตั้งแต่ต้นและให้ลูกสัมผัสได้ว่าคุณหมายความอย่างนั้นจริง ๆ ความอับอายเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้วัยรุ่นลังเลจะเล่า
  • “ลูกจะไม่ถูกยึดโทรศัพท์เพราะเรื่องนี้” — ช่วยคลายความกลัวที่ทำให้วัยรุ่นหลายคนเงียบ ในการสำรวจ การเสียโทรศัพท์เป็นหนึ่งในเหตุผลที่พวกเขาบอกว่าไม่อยากเล่าให้ผู้ใหญ่ฟัง
  • “เราจะหาว่าควรทำอะไรต่อด้วยกัน ลูกช่วยตัดสินใจได้” — คืนความรู้สึกว่าตนเองมีส่วนควบคุม ซึ่งการถูกกลั่นแกล้งได้พรากไป
การตอบสนอง 2 อย่างที่ส่งผลเสีย อย่างแรก อย่ายึดโทรศัพท์เป็นการลงโทษ NSPCC แนะนำผู้ปกครองว่าอย่าจำกัดการเข้าถึงออนไลน์ของเด็กที่ถูกกลั่นแกล้งหรือยึดอุปกรณ์ เพราะอาจทำให้เด็กรู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งขึ้นและรู้สึกเหมือนตนเป็นฝ่ายถูกลงโทษ Internet Matters ให้คำแนะนำเช่นเดียวกัน ทั้งยังทำให้วัยรุ่นเรียนรู้ที่จะปิดบังเหตุการณ์ครั้งต่อไป อย่างที่สอง อย่าบอกให้ลูกวัยรุ่นตอบโต้ UNICEF และ Child Mind Institute ต่างเตือนว่าการตอบโต้เปิดช่องให้ผู้กลั่นแกล้งอ้างเหตุผลและทำให้วงจรดำเนินต่อไป ผู้กลั่นแกล้งมักต้องการให้มีการตอบสนอง การบล็อกและเก็บหลักฐานช่วยได้มากกว่าการตอบโต้เสมอ

หากลูกวัยรุ่นยังไม่พร้อมพูด อย่าบังคับให้เล่าทั้งหมดในครั้งเดียว บอกลูกว่าคุณพร้อมช่วยเมื่อเขาพร้อม และคอยสังเกต สัญญาณเตือน เช่น การเปลี่ยนแปลงกะทันหันเกี่ยวกับโทรศัพท์ การนอน หรืออารมณ์ ซึ่งอาจบอกว่าเรื่องนี้ยังดำเนินอยู่

ขั้นที่ 2: เก็บหลักฐานก่อนบล็อกสิ่งใด

แฟ้มกระดาษเรียบร้อยใส่แผ่นกระดาษระบุวันที่หลายแผ่นที่มัดด้วยด้าย

บันทึกหลักฐานการกลั่นแกล้ง ก่อน บล็อกหรือลบสิ่งใด นี่เป็นขั้นตอนที่คนมักข้ามไปเมื่อกำลังร้อนใจ และภายหลังมักเสียใจที่ข้ามไป ดังที่ eSafety Commissioner ของออสเตรเลียเตือนว่า “หากบัญชีของอีกฝ่ายถูกบล็อก หลักฐานจะหายไป” ดังนั้นเก็บหลักฐานก่อน แล้วจึงบล็อก

หลักฐานที่ดีต้องแสดงบริบท ไม่ใช่เพียงข้อความใจร้ายนั้น เมื่อจับภาพหน้าจอ ให้เก็บ บทสนทนาทั้งหมด เพื่อให้โรงเรียนหรือตำรวจเห็นรูปแบบที่เกิดซ้ำ และเก็บข้อมูลระบุตัวตนในภาพให้มากที่สุดเท่าที่แอปแสดง ได้แก่ ชื่อผู้ใช้หรือชื่อบัญชี วันที่และเวลา และ ลิงก์โปรไฟล์หรือโพสต์ แอปบนอุปกรณ์มักไม่แสดง URL เลย ในกรณีนั้นให้คัดลอกลิงก์จากเมนูแชร์ของโพสต์แล้วใส่ไว้ในบันทึก หลายแอปยังซ่อนเวลาที่แน่นอนไว้ตามค่าเริ่มต้น การแตะหรือกดข้อความค้างมักจะแสดงเวลา ซึ่งช่วยให้เห็นความต่างระหว่าง 15 ข้อความใน 1 นาทีกับ 1 ข้อความใน 1 สัปดาห์

  • จดบันทึกพร้อมวันที่ โน้ตหรือตารางง่าย ๆ ที่ระบุวันที่ แอป ชื่อผู้ใช้ สิ่งที่พูด และผลกระทบต่อลูกวัยรุ่น จะเปลี่ยนภาพหน้าจอที่กระจัดกระจายให้เป็นบันทึกรูปแบบที่เกิดซ้ำ ซึ่งโรงเรียนและตำรวจสามารถนำไปดำเนินการได้ และนโยบายต่อต้านการกลั่นแกล้งส่วนใหญ่ก็ขอให้คุณแสดง
  • เก็บไว้ในที่ที่ผู้กลั่นแกล้งเข้าถึงไม่ได้ บันทึกสำเนาในโฟลเดอร์ ไดรฟ์ หรืออีเมลที่คุณควบคุมได้เพียงผู้เดียว เก็บไฟล์ต้นฉบับแทนสำเนาที่แก้ไขแล้ว ภาพหน้าจอที่ไม่ผ่านการแก้ไขและยังมีวันที่ของไฟล์มีค่ามากกว่าสิ่งพิมพ์ออกมา และโรงเรียนกับตำรวจจะขอดูสิ่งที่คุณบันทึกไว้จริง
  • เก็บภาพเนื้อหาที่หายไปเองด้วยอุปกรณ์อีกเครื่อง สำหรับ Snapchat หรือ Stories การบันทึกหน้าจอทำได้ แต่ Snapchat จะแจ้งอีกฝ่ายเมื่อคุณบันทึกหน้าจอ การใช้โทรศัพท์อีกเครื่องถ่ายภาพหน้าจอจึงปลอดภัยกว่าและไม่ส่งการแจ้งเตือน
  • อย่าลบบัญชีหรือข้อความ การลบบทสนทนาหรือบัญชีด้วยความหงุดหงิดอาจทำลายหลักฐานถาวร การปิดใช้งานอาจเพียงซ่อนข้อมูล แต่ไม่ว่าอย่างไรคุณก็อาจเข้าถึงข้อมูลนั้นได้ยากขึ้น เก็บสำเนาของคุณก่อน แล้วจึงปิดเสียงหรือซ่อนหากจำเป็น
ข้อห้ามสำคัญข้อเดียว: ภาพทางเพศของผู้เยาว์ หากการกลั่นแกล้งเกี่ยวข้องกับภาพเปลือย ภาพกึ่งเปลือย หรือภาพทางเพศของผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ไม่ว่าจะเป็นภาพจริงหรือ “deepfake” ที่สร้างด้วย AI อย่าดาวน์โหลด จับภาพหน้าจอ ส่งต่อ หรือบันทึกภาพนั้น แม้เพื่อเก็บเป็นหลักฐาน ขึ้นอยู่กับสิ่งที่ภาพแสดงและสถานที่ที่คุณอยู่ ไฟล์นั้นอาจเป็นสื่อการล่วงละเมิดทางเพศเด็กที่ผิดกฎหมาย และการทำสำเนาเพิ่มอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงร้ายแรงทางกฎหมายและความปลอดภัย ให้เก็บหลักฐานรอบภาพแทน ได้แก่ ชื่อผู้ใช้ ลิงก์โปรไฟล์ วันที่ และข้อความที่อยู่ใกล้ภาพ แล้วรายงานต่อ NCMEC CyberTipline ซึ่งจะแนะนำว่าควรทำอย่างไรต่อ

หากต้องการให้นำภาพออก มี 2 ช่องทาง หากภาพอยู่ในอุปกรณ์ของลูกวัยรุ่นอยู่แล้ว บริการฟรี Take It Down สามารถช่วยให้แพลตฟอร์มที่เข้าร่วมค้นหาและนำสำเนาภาพออกได้ โดยใช้ลายนิ้วมือดิจิทัลที่สร้างบนอุปกรณ์ ภาพจริงจึงไม่ถูกส่งออกจากอุปกรณ์ (อย่าดาวน์โหลดภาพเพียงเพื่อนำไปส่งให้บริการนี้ บริการใช้ได้เฉพาะไฟล์ที่ลูกมีอยู่แล้ว และไม่ครอบคลุมทุกแพลตฟอร์มหรือจับภาพทุกสำเนาที่ถูกดัดแปลงได้) หากลูกวัยรุ่นไม่มีไฟล์ ซึ่งเป็นกรณีที่พบได้บ่อยเมื่อผู้กลั่นแกล้งหรือแอปสร้าง deepfake เป็นผู้โพสต์ ให้ติดต่อแพลตฟอร์มโดยตรง: ภายใต้กฎหมายรัฐบาลกลาง TAKE IT DOWN Act ซึ่ง FTC เริ่มบังคับใช้ในเดือนพฤษภาคม 2026 แพลตฟอร์มที่อยู่ภายใต้กฎหมายต้องนำภาพส่วนตัวเชิง интимที่เผยแพร่โดยไม่ได้รับความยินยอม ไม่ว่าจะเป็นภาพจริงหรือภาพที่สร้างด้วย AI ออกภายใน 48 ชั่วโมงหลังได้รับคำขอที่ถูกต้องจากบุคคลในภาพ (หรือผู้ปกครอง) และนำสำเนาที่ทราบออกด้วย

ขั้นที่ 3: รายงานแล้วจึงบล็อกบนแพลตฟอร์ม

โล่กระดาษพับตั้งตรงอยู่หน้าธงกระดาษเล็ก ๆ ที่ยกสูง

รายงานการกลั่นแกล้งต่อแพลตฟอร์มก่อน แล้วจึงบล็อกบัญชี ลำดับนี้สำคัญ: เครื่องมือรายงานของแพลตฟอร์มมักเป็นช่องทางที่ตรงที่สุดให้มีการตรวจสอบและนำเนื้อหาออก และรายงานการกลั่นแกล้งทั่วไปจะถูกเก็บเป็นความลับ แพลตฟอร์มไม่บอกอีกฝ่ายว่าใครเป็นผู้รายงาน (ตรวจดูประกาศของแอปนั้นเองว่ามีข้อยกเว้นใด) การบล็อกช่วยกันไม่ให้ผู้กลั่นแกล้งติดต่อลูกวัยรุ่นต่อ แต่หากทำเพียงอย่างเดียว ผู้ที่ตั้งใจกลั่นแกล้งต่อก็แค่ย้ายไปบัญชีหรือแอปใหม่ นั่นจึงไม่ใช่คำตอบทั้งหมด

ใน 3 แอปที่วัยรุ่นมักพบการกลั่นแกล้ง ได้แก่ Instagram, Snapchat และ TikTok คุณเปิดตัวเลือกรายงานได้จากโพสต์ ข้อความ หรือโปรไฟล์ที่เป็นปัญหา โดยแตะหรือกดค้าง ขึ้นอยู่กับแอปและประเภทเนื้อหา ขั้นตอนที่แน่นอนและเครื่องมือเพิ่มเติมสำหรับรับมือการคุกคาม รวมทั้งข้อจำกัดจริง แตกต่างกันไปในแต่ละแพลตฟอร์ม:

การรายงานบน 3 แพลตฟอร์มหลัก
วิธีรายงานวิธีบล็อกเครื่องมือเพิ่มเติมและข้อจำกัด
Instagramแตะความคิดเห็น โพสต์ หรือโปรไฟล์ เลือก Report แล้วเลือก “Bullying or harassment”เปิดโปรไฟล์ แตะเมนู แล้วเลือก BlockRestrict จำกัดอีกฝ่ายแบบเงียบ ๆ: ความคิดเห็นของเขาจะถูกซ่อนจากทุกคนยกเว้นตัวเขาเอง DM จะย้ายไปคำขอส่งข้อความ เขาจะไม่เห็นว่าคุณออนไลน์เมื่อใด และไม่สามารถแท็กหรือกล่าวถึงคุณหรือรีมิกซ์ Reels ของคุณได้ แต่ยังดูโพสต์ของคุณได้ Hidden Words กรองคำขอส่ง DM ที่หยาบคายและคำที่กำหนด ส่วน Limits ซ่อนความคิดเห็นและ DM จากผู้ที่ไม่ได้ติดตามคุณระหว่างถูกคนจำนวนมากรุมคุกคาม
Snapchatกด Snap, Chat หรือชื่อค้างไว้ แล้วแตะ Reportกดชื่อค้างไว้ แตะ Manage Friendship แล้วเลือก Blockการบล็อกจะหยุด Snaps, Chats, การดู Story และการเห็นตำแหน่งบน Snap Map แต่อีกฝ่ายที่ถูกบล็อกยังสามารถดู Stories และ Spotlight ที่เปิดเป็นสาธารณะจริง ๆ ได้ Family Center ให้คุณเห็นว่าลูกวัยรุ่นคุยกับใคร แต่ไม่เห็นว่าคุยอะไรกัน
TikTokกดวิดีโอค้างไว้ แตะ Report เลือก “Hate and harassment” แล้วเลือก “Harassment and bullying”เปิดโปรไฟล์ แตะเมนู แล้วเลือก BlockFilter Comments ซ่อนความคิดเห็นที่มีคำที่เลือกจากทุกคน รวมถึงความคิดเห็นเดิม Family Pairing ให้ผู้ปกครองจำกัดหรือปิด DM ของวัยรุ่นได้ และบัญชีของผู้ที่อายุต่ำกว่า 16 ปีใช้ข้อความส่วนตัวไม่ได้เลย
ขั้นตอนและการทำงานของฟีเจอร์ตรวจสอบกับศูนย์ช่วยเหลือของแต่ละแพลตฟอร์มในเดือนกรกฎาคม 2026 (<a href="https://help.instagram.com/" rel="noopener" target="_blank">Instagram</a>, <a href="https://help.snapchat.com/" rel="noopener" target="_blank">Snapchat</a>, <a href="https://support.tiktok.com/" rel="noopener" target="_blank">TikTok</a>); ชื่อเมนูเปลี่ยนบ่อย หากขั้นตอนย้ายไปแล้ว ให้ค้นหา “report bullying” ในศูนย์ช่วยเหลือของแอปนั้น สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคือรายงานก่อน แล้วจึงบล็อก

ข้อจำกัดเหล่านี้ควรรู้ เพราะมักทำให้ผู้ปกครองเข้าใจผิด Restrict ของ Instagram เบากว่าการบล็อกและไม่แจ้งอีกฝ่าย แต่ไม่ได้ซ่อนโพสต์ของคุณจากเขา การบล็อกบน Snapchat ยังปล่อยให้เนื้อหาสาธารณะของคุณมองเห็นได้ และการควบคุมใด ๆ ของแพลตฟอร์มก็ไปไม่ถึงผู้กลั่นแกล้งที่สร้างบัญชีใหม่ นั่นเองคือเหตุผลที่ยังมี 2 ขั้นตอนถัดไป คือโรงเรียน และในบางกรณีที่พบไม่บ่อย ตำรวจ

ขั้นที่ 4: แจ้งโรงเรียนเป็นลายลักษณ์อักษร

ซองจดหมายกระดาษปิดผนึกพิงอาคารโรงเรียนกระดาษพับหลังเล็ก

หากผู้กลั่นแกล้งเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียน ให้แจ้งโรงเรียนเป็นลายลักษณ์อักษร ทุกรัฐในสหรัฐฯ กล่าวถึงการกลั่นแกล้งในกฎหมายหรือนโยบาย และรัฐส่วนใหญ่กำหนดให้เขตการศึกษามีนโยบายต่อต้านการกลั่นแกล้งและกระบวนการตอบสนอง แม้ว่าสิ่งที่ครอบคลุม โรงเรียนที่ต้องปฏิบัติตาม และขอบเขตที่ใช้กับเหตุการณ์นอกโรงเรียนจะแตกต่างกันไปตามรัฐ ดังนั้นการรายงานเป็นลายลักษณ์อักษรโดยทั่วไปจึงไม่ใช่การขอความกรุณา แต่เป็นการเริ่มกระบวนการ ขอสำเนานโยบายจากโรงเรียน และตรวจสอบกับหน่วยงานการศึกษาของรัฐหากต้องการรายละเอียด ส่งเรื่องเป็นลายลักษณ์อักษร (ทางอีเมล และใช้ไปรษณีย์ลงทะเบียนสำหรับเรื่องร้ายแรง) เพื่อให้มีบันทึกลงวันที่ว่าคุณรายงานอะไรและเมื่อใด

ก่อนส่ง ให้บอกลูกวัยรุ่นว่าคุณกำลังจะทำ Nemours KidsHealth แนะนำให้ตกลงแผนร่วมกัน เพื่อไม่ให้ลูกรู้สึกว่าเรื่องนี้ถูกนำออกจากมือของตน จากนั้นคำร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรที่ชัดเจนควรมี:

  1. ประโยคเปิดที่ระบุชัดว่าคุณกำลังรายงานการกลั่นแกล้งอย่างเป็นทางการตามนโยบายต่อต้านการกลั่นแกล้ง / HIB (การคุกคาม การข่มขู่ การกลั่นแกล้ง) ของโรงเรียน
  2. รายละเอียด ได้แก่ วันที่ เวลา แอปที่เกี่ยวข้อง และชื่อผู้ใช้ พร้อมแนบภาพหน้าจอ
  3. เนื้อหาหรือพฤติกรรมที่เกิดขึ้นจริง โดยอ้างข้อความตามที่เขียนแทนการสรุป
  4. ผลกระทบต่อลูกวัยรุ่น ที่โรงเรียน เช่น ขาดเรียน คะแนนตก วิตกกังวล หรือไม่อยากไปโรงเรียน
  5. ความพยายามแก้ไขอย่างไม่เป็นทางการก่อนหน้านี้ หากมี
  6. คำขอสำเนานโยบายต่อต้านการกลั่นแกล้งของโรงเรียน
  7. คำขอให้โรงเรียนตอบเป็นลายลักษณ์อักษรภายในระยะเวลาที่กำหนด เพื่อยืนยันว่าได้รับรายงานแล้ว แจ้งกรอบเวลาการสอบสวน ผลการสอบสวนเท่าที่กฎหมายอนุญาตให้เปิดเผย และมาตรการคุ้มครองที่จะจัดให้ลูกวัยรุ่นของคุณ (โดยทั่วไปกฎหมายความเป็นส่วนตัวของรัฐบาลกลางห้ามโรงเรียนบอกคุณว่านักเรียนอีกคนถูกลงโทษอย่างไร ดังนั้นให้ถามว่าจะมีอะไรเปลี่ยนสำหรับ ลูกของคุณ ไม่ใช่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกของอีกฝ่าย)
  8. ข้อมูลติดต่อของคุณและวิธีที่ต้องการให้แจ้งความคืบหน้า

รายละเอียดเรื่องผลกระทบที่โรงเรียนไม่ใช่ข้อมูลที่ใส่ให้ยาวขึ้น แต่มักเป็นสิ่งที่ทำให้โรงเรียนมีพื้นที่ดำเนินการ อำนาจของโรงเรียนมาจากกฎหมายของรัฐและนโยบายเขตการศึกษาของตนเป็นอันดับแรก นอกจากนี้ หากเป็นโรงเรียนรัฐ หลักรัฐธรรมนูญก็มีความสำคัญเมื่อคำพูดนั้นเกิดนอกโรงเรียน (โรงเรียนเอกชนไม่ถูกผูกมัดด้วย First Amendment และต้องดำเนินการตามสัญญาและนโยบายของตน) ภายใต้คดี Tinker v. Des Moines (1969) โรงเรียนสามารถกำกับคำพูดของนักเรียนที่ก่อให้เกิด “การรบกวนอย่างมีนัยสำคัญ” และคำพิพากษาศาลสูงสุดสหรัฐฯ ปี 2021 ในคดี Mahanoy Area School District v. B.L. ระบุว่าโรงเรียนต้องระมัดระวังมากขึ้นในการกำกับคำพูดนอกโรงเรียน พร้อมทั้งยืนยันอย่างชัดเจนว่าโรงเรียนยังมีส่วนได้เสียในการจัดการกับ “การกลั่นแกล้งหรือการคุกคามที่ร้ายแรงหรือรุนแรงซึ่งมุ่งเป้าไปที่บุคคลใดบุคคลหนึ่ง” สำหรับผู้ปกครอง ความหมายในทางปฏิบัติคือ ยิ่งคุณแสดงได้ชัดว่าการกลั่นแกล้งกระทบวันเรียนจริงของลูกวัยรุ่น โรงเรียนก็ยิ่งมีฐานที่มั่นคงในการเข้ามาจัดการ

หากโรงเรียนตอบสนองไม่เพียงพอ คุณสามารถยกระดับเรื่องตามลำดับ: ผู้อำนวยการโรงเรียน จากนั้นผู้บริหารเขตการศึกษา แล้วจึงหน่วยงานการศึกษาของรัฐ หากการกลั่นแกล้งเกี่ยวข้องกับเชื้อชาติ สีผิว ชาติกำเนิด เพศ ความพิการ หรืออายุ คุณยังสามารถยื่นเรื่องต่อ Office for Civil Rights ของกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐฯ ได้ โดยปกติต้องยื่นภายใน 180 วันปฏิทินนับจากเหตุการณ์ครั้งสุดท้าย แม้ OCR อาจยกเว้นกำหนดนี้เมื่อมีเหตุอันสมควร ศาสนาไม่ใช่หมวดที่ OCR บังคับใช้โดยตรง แต่การคุกคามจากบรรพบุรุษร่วมกันหรือลักษณะทางชาติพันธุ์ ซึ่งมักทับซ้อนกับอัตลักษณ์ทางศาสนา เช่น การคุกคามชาวยิวหรือชาวมุสลิม อาจอยู่ภายใต้ Title VI เก็บคำตอบทุกฉบับไว้ เพราะเอกสารย้อนหลังทำให้การยกระดับเรื่องมีผล

ข้อสังเกตเรื่องขอบเขต: แนวทางโรงเรียนและกฎหมายข้างต้นอธิบายระบบของสหรัฐฯ หากคุณอยู่ที่อื่น โครงของแผนยังใช้ได้ คือเก็บหลักฐาน รายงานต่อแพลตฟอร์ม ยกระดับไปโรงเรียน แล้วจึงหน่วยงานที่มีอำนาจ แต่ให้ใช้บริการคุ้มครองเด็ก กระบวนการร้องเรียนโรงเรียน ตำรวจ และหมายเลขฉุกเฉินของประเทศคุณเอง

ขั้นที่ 5: เมื่อการกลั่นแกล้งทางออนไลน์เป็นอาชญากรรม ให้แจ้งตำรวจ

โล่กระดาษพับที่มีรูปดาวเรียบง่ายอยู่ข้างนกหวีดกระดาษเล็ก ๆ

หากใครก็ตามตกอยู่ในอันตรายเฉพาะหน้า เช่น คำขู่ที่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นทันที มีคนกำลังเดินทางมา หรือวัยรุ่นไม่ปลอดภัยในขณะนี้ ให้โทร 911 (หรือหมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่) ก่อน และพาลูกวัยรุ่นไปยังที่ปลอดภัย อย่ารอให้เก็บหลักฐานครบ เนื้อหาด้านล่างใช้กับสถานการณ์ที่ร้ายแรงแต่ไม่ได้กำลังเกิดขึ้นในนาทีนี้

การกลั่นแกล้งทางออนไลน์บางกรณีเข้าข่ายอาชญากรรม และการรู้คร่าว ๆ ว่าเส้นแบ่งอยู่ตรงไหนก็มีประโยชน์ กรณีที่ชัดเจนที่สุดว่าควรแจ้งตำรวจคือ การข่มขู่ว่าจะใช้ความรุนแรงที่น่าเชื่อถือ การสะกดรอยตามหรือสะกดรอยตามทางออนไลน์ การข่มขู่กรรโชกทางเพศ และภาพทางเพศของผู้เยาว์ แต่รายการนี้เป็นจุดเริ่มต้น ไม่ใช่ขอบเขตตายตัว ความผิดใดใช้บังคับและนิยามอย่างไรขึ้นอยู่กับรัฐของคุณ และการคุกคาม อาชญากรรมจากความเกลียดชัง การแอบอ้างตัวตน และการบันทึกภาพหรือเสียงโดยมิชอบก็อาจเกี่ยวข้อง เมื่อถึงจุดนั้น เรื่องนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องของโรงเรียนอีกต่อไป และเกินกว่าที่ผู้ปกครองควรพยายามจัดการลำพัง คุณไม่จำเป็นต้องมั่นใจก่อนว่าเข้าข่ายตามกฎหมายจึงจะสอบถามได้ การตัดสินนั้นเป็นหน้าที่ของตำรวจหรือ NCMEC ไม่ใช่ของคุณ

นำหลักฐานที่เก็บไว้ ทั้งบันทึกพร้อมวันที่และภาพหน้าจอ ไปแจ้งตำรวจในพื้นที่ และขอเจ้าหน้าที่ที่ผ่านการฝึกด้านอาชญากรรมไซเบอร์โดยเฉพาะ หากสถานีตำรวจในพื้นที่ช่วยไม่ได้ หน่วยงานระดับเคาน์ตีหรือรัฐมักช่วยได้ สำหรับการข่มขู่กรรโชกทางเพศหรือภาพทางเพศของผู้เยาว์ ให้รายงานต่อ NCMEC CyberTipline (report.cybertip.org) และ Internet Crime Complaint Center ของ FBI ที่ ic3.gov ด้วย โดยเฉพาะรายงานการข่มขู่กรรโชกทางเพศเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว: NCMEC บันทึกมากกว่า 80,000 รายงานในปี 2025

หากลูกวัยรุ่นถูกข่มขู่กรรโชกทางเพศ คือถูกขู่ว่าจะเผยแพร่ภาพทางเพศหากไม่ส่งเงินหรือภาพเพิ่มเติม มีหลักสำคัญ 3 ข้อจาก FBI อย่าจ่ายเงิน เพราะการจ่ายเงินแทบไม่เคยหยุดการเรียกร้อง และมักนำไปสู่การเรียกร้องเพิ่ม หยุดการติดต่อและเก็บหลักฐานทั้งหมด ได้แก่ บัญชี ชื่อผู้ใช้ และข้อความ โดยไม่ส่งต่อภาพใด ๆ และเริ่มจากคำว่า “ลูกไม่ได้ทำผิด” ลูกวัยรุ่นของคุณเป็นผู้เสียหายจากอาชญากรรม และความอับอายที่ทำให้ลูกอยากปิดบังเรื่องนี้คือสิ่งที่ผู้กระทำผิดหวังจะใช้ประโยชน์ รายงานต่อตำรวจและ CyberTipline ทันที หากภาพอยู่ในอุปกรณ์ของลูกวัยรุ่นอยู่แล้ว Take It Down อาจช่วยให้นำสำเนาออกได้ แต่อย่าดาวน์โหลดหรือขอสำเนาเพื่อนำไปใช้กับบริการนี้ หากลูกไม่มีไฟล์ ให้ขอให้แพลตฟอร์มนำภาพออกตามกระบวนการภายใต้ TAKE IT DOWN Act แทน

หากต้องการเข้าใจกรณีรุนแรงที่สุดให้ครบขึ้น เช่น การคุกคามต่อเนื่องที่มุ่งเป้าเพื่อให้หวาดกลัว อ่านคู่มือของเราเรื่อง การคุกคามและการสะกดรอยตามทางออนไลน์ ซึ่งอธิบายว่าเมื่อใดควรมองว่าเป็นการสะกดรอยตามแทนการกลั่นแกล้ง

ขั้นที่ 6: ช่วยให้ลูกวัยรุ่นฟื้นตัว

ต้นกล้ากระดาษพับเล็ก ๆ งอกขึ้นจากกลีบกระดาษที่โอบรองรับและเอนเข้าหาแสง

การหยุดข้อความเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของงาน อีกครึ่งหนึ่งคือช่วยให้ลูกวัยรุ่นฟื้นตัวจากสิ่งที่เผชิญ การกลั่นแกล้งทางออนไลน์ยังส่งผลหนักแม้เหตุการณ์จะจบลงแล้ว ในการสำรวจระดับชาติปี 2025 ของ Cyberbullying Research Center ในกลุ่มวัยรุ่นสหรัฐฯ อายุ 13–17 ปี 23.3% บอกว่าตนถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์จนกระทบอย่างมากต่อความสามารถในการเรียนรู้และความรู้สึกปลอดภัยที่โรงเรียน ซึ่งเกือบเป็น 2 เท่าของ 12.4% ที่นักวิจัยกลุ่มเดียวกันบันทึกไว้ในปี 2016 ให้ความสำคัญกับผลที่ตามมาไม่ต่างจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เปิดบทสนทนาไว้ต่อไป แทนที่จะมองว่าปัญหา “จบแล้ว” ในวันที่บัญชีถูกนำออก สังเกตการเปลี่ยนแปลงที่ยังคงอยู่ของอารมณ์ การนอน ความอยากอาหาร หรือการถอยห่างจากเพื่อนและกิจกรรมต่าง ๆ และถามไถ่อย่างอ่อนโยนโดยไม่เฝ้าจับตาตลอดเวลา หากอารมณ์เศร้าหมองยังไม่ดีขึ้น อย่ารอรับมือกันตามลำพัง ที่ปรึกษาของโรงเรียน แพทย์ประจำครอบครัว หรือผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตช่วยได้ และการขอความช่วยเหลือเช่นนี้ก็เป็นตัวอย่างของการขอความช่วยเหลือที่คุณอยากให้ลูกเรียนรู้

หากลูกวัยรุ่นอาจอยู่ในภาวะวิกฤต เช่น พูดถึงการฆ่าตัวตายหรือการทำร้ายตัวเอง หรือไม่สามารถดูแลให้ตัวเองปลอดภัยได้ ให้ถือเป็นเรื่องเร่งด่วน ในสหรัฐฯ โทรหรือส่งข้อความถึง 988 Suicide & Crisis Lifeline (โทร ส่งข้อความ หรือแชตได้ตลอด 24/7) หรือส่งข้อความ HOME ไปที่ 741741 เพื่อใช้บริการ Crisis Text Line ในสหราชอาณาจักร Childline ให้ความช่วยเหลือฟรีและเป็นความลับแก่ผู้ที่อายุต่ำกว่า 19 ปีที่หมายเลข 0800 1111 หากมีอันตรายเฉพาะหน้า ให้โทรหมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่

ช่วงฟื้นตัวเป็นเวลาที่คุณช่วยให้ลูกวัยรุ่นกลับมารู้สึกว่าตนเองควบคุมชีวิตได้อีกครั้ง ให้ลูกเป็นคนเลือกเรื่องเล็ก ๆ เช่น จะพึ่งพาเพื่อนคนไหน จะพักจากแอปสักระยะหรือไม่ และเมื่อใดจึงพร้อมกลับมาโพสต์ เพื่อให้ประสบการณ์นี้จบลงด้วยการที่ลูกได้กลับมาเป็นผู้กำหนดทางของตนเอง แทนที่จะถูกนิยามด้วยสิ่งที่ผู้กลั่นแกล้งทำ

แล้วการกลั่นแกล้งทางออนไลน์หยุดได้จริงไหม?

โคมกระดาษดวงเดียวส่องแสงนิ่งหลังรูปทรงกระดาษที่กระจัดกระจายรอบ ๆ สงบลง

ได้ แต่โดยมากไม่ใช่ด้วยการปิดสวิตช์เพียงครั้งเดียว และควรยอมรับความจริงข้อนี้ การบล็อกบัญชีเดียวแทบไม่เคยทำให้เรื่องจบลงได้เอง และคุณอาจลบสิ่งที่ถูกโพสต์ไปแล้วทั้งหมดไม่ได้ สิ่งที่คุณ ทำได้ คือค่อย ๆ ลดอำนาจของการกลั่นแกล้ง: ตัดช่องทางติดต่อ ผลักดันให้นำเนื้อหาออก ให้ผู้กระทำต้องรับผิดชอบ และทำให้ลูกวัยรุ่นไม่ต้องแบกรับเรื่องนี้ตามลำพัง ไม่มีขั้นตอนไหนรับประกันผลได้ด้วยตัวเอง แต่เมื่อนำมาทำร่วมกัน โอกาสที่จะจัดการเรื่องนี้ได้ก็ดีขึ้นมาก

การมองเช่นนี้สำคัญ เพราะปัญหามีขนาดใหญ่จริง ในการสำรวจปี 2025 เดียวกัน วัยรุ่นสหรัฐฯ ที่ตอบแบบสอบถาม 58% บอกว่าเคยถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์อย่างน้อยครั้งหนึ่งในชีวิต ซึ่งเพิ่มขึ้นมากเมื่อเทียบกับการสำรวจรอบก่อนของนักวิจัยกลุ่มนี้ ตอนนี้เด็กชายรายงานว่าเคยเจอบ่อยกว่าเด็กหญิง: เด็กชายเกือบ 2 ใน 3 บอกว่าเคยประสบ และในช่วง 30 วันก่อนการสำรวจ เด็กชาย 36.6% รายงานว่าถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์ เทียบกับเด็กหญิง 28.6% คุณไม่ได้ตอบสนองเกินเหตุ และคุณไม่ใช่ผู้ปกครองคนเดียวที่กำลังทำตามแผนนี้ การกลั่นแกล้งทางออนไลน์อาศัยความโดดเดี่ยวและความอับอาย ผู้ปกครองที่ใจเย็นและทำตามขั้นตอนชัดเจนช่วยลดทั้งสองอย่าง

ดังนั้นจำลำดับไว้: พูดคุย เก็บหลักฐาน รายงานและบล็อก แจ้งโรงเรียน แจ้งตำรวจหากเรื่องลุกลามไปถึงการข่มขู่ การสะกดรอยตาม หรือภาพทางเพศของผู้เยาว์ และช่วยให้ลูกวัยรุ่นฟื้นตัว เมื่อทำอย่างใจเย็น คุณจะเปลี่ยนปัญหาที่น่ากลัวและจับต้นชนปลายไม่ถูกให้เป็นสิ่งที่ลงมือทำได้ทีละขั้น หากต้องการบริบทที่กว้างขึ้น ทั้งสัญญาณเตือน ผลกระทบต่อสุขภาพจิต และการป้องกันในอนาคต อ่านต่อได้ใน คู่มือสำหรับผู้ปกครองเรื่องการกลั่นแกล้งทางออนไลน์

คำถามที่พบบ่อย

จะรายงานการกลั่นแกล้งทางออนไลน์ได้อย่างไร?

รายงานต่อแพลตฟอร์มก่อนโดยใช้เครื่องมือในแอป การรายงานผ่านแอปเป็นช่องทางที่ตรงที่สุดในการให้มีการตรวจสอบและนำเนื้อหาออก และรายงานการกลั่นแกล้งทั่วไปจะเป็นความลับ อีกฝ่ายจึงไม่ได้รับแจ้งว่าใครเป็นผู้รายงาน บน Instagram, Snapchat และ TikTok ให้เปิดตัวเลือกรายงานจากโพสต์ ข้อความ หรือโปรไฟล์นั้นโดยตรง (แตะหรือกดค้าง ขึ้นอยู่กับแอปและประเภทเนื้อหา) แล้วเลือกเหตุผลเกี่ยวกับการกลั่นแกล้งหรือการคุกคาม หากผู้กลั่นแกล้งเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียน ให้แจ้งโรงเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรด้วย หากมีการข่มขู่หรือสะกดรอยตาม ให้แจ้งตำรวจ หากเป็นการข่มขู่กรรโชกทางเพศหรือภาพทางเพศของผู้เยาว์ ให้แจ้งตำรวจและ NCMEC CyberTipline ที่ report.cybertip.org ซึ่งรับรายงานการแสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก หากใครก็ตามตกอยู่ในอันตรายเฉพาะหน้า ให้โทร 911 หรือหมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ก่อน

ฉันควรยึดโทรศัพท์ของลูกวัยรุ่นเมื่อถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์ไหม?

ไม่ควร หากเป็นการตอบสนองต่อเหตุการณ์ องค์กรด้านความปลอดภัยเด็ก รวมถึง NSPCC และ Internet Matters แนะนำชัดเจนว่าไม่ควรยึดอุปกรณ์ เพราะจะทำให้วัยรุ่นรู้สึกโดดเดี่ยวและรู้สึกว่าถูกลงโทษเพราะเรื่องที่ไม่ใช่ความผิดของตน ทั้งยังสอนให้ลูกปิดบังเหตุการณ์ครั้งต่อไปเพื่อจะได้ไม่เสียโทรศัพท์อีก ให้ลูกยังติดต่อกับคนที่คอยช่วยเหลือได้ ตกลงกันก่อนว่าจะเปลี่ยนอะไรบ้าง และมุ่งจัดการบัญชีของผู้กลั่นแกล้งแทนที่จะจำกัดการเข้าถึงของลูก

การบล็อกหยุดการกลั่นแกล้งทางออนไลน์ได้จริงไหม?

การบล็อกช่วยได้ แต่แทบไม่เคยทำให้เรื่องจบลงได้ด้วยตัวมันเอง ผู้กลั่นแกล้งที่ตั้งใจจะทำต่อสามารถสร้างบัญชีใหม่ ย้ายไปแอปอื่น หรือชวนคนอื่นเข้ามาร่วมได้ ดังนั้นการบล็อกโปรไฟล์เดียวจึงมักแค่ย้ายปัญหา นี่คือเหตุผลที่การบล็อกอยู่ช่วงกลางของแผน ไม่ใช่จุดเริ่มต้น: เก็บหลักฐานก่อน รายงานบัญชีต่อแพลตฟอร์ม บล็อกบัญชีนั้น และหากผู้กลั่นแกล้งเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนก็ให้โรงเรียนเข้ามาช่วย การบล็อกจำกัดการติดต่อ ส่วนการเก็บหลักฐานและการรายงานทำให้คุณมีโอกาสจริงที่จะให้นำเนื้อหาออกและให้ผู้กระทำรับผิดชอบ

เมื่อใดการกลั่นแกล้งทางออนไลน์จึงเป็นอาชญากรรม?

การกลั่นแกล้งทางออนไลน์เข้าข่ายอาชญากรรมอย่างชัดเจนที่สุดเมื่อมีการข่มขู่ว่าจะใช้ความรุนแรงที่น่าเชื่อถือ การสะกดรอยตามหรือสะกดรอยตามทางออนไลน์ การข่มขู่กรรโชกทางเพศ หรือภาพทางเพศของผู้เยาว์ แม้ว่าความผิดที่ใช้บังคับและนิยามจะแตกต่างกันไปตามรัฐ และการคุกคาม อาชญากรรมจากความเกลียดชัง หรือการแอบอ้างตัวตนก็อาจเข้าข่ายด้วย เมื่อถึงจุดนั้น เรื่องนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องวินัยของโรงเรียนอีกต่อไป หากใครก็ตามตกอยู่ในอันตรายเฉพาะหน้า ให้โทร 911 หรือหมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ก่อน หากไม่ใช่ ให้เก็บหลักฐานโดยไม่ดาวน์โหลดหรือส่งต่อภาพโจ่งแจ้งใด ๆ แล้วแจ้งตำรวจในพื้นที่ โดยขอเจ้าหน้าที่ที่ผ่านการฝึกด้านอาชญากรรมไซเบอร์ และสำหรับการข่มขู่กรรโชกทางเพศหรือภาพของผู้เยาว์ ให้รายงานต่อ NCMEC CyberTipline และ FBI IC3 ที่ ic3.gov ด้วย คุณไม่จำเป็นต้องตัดสินเองว่าเรื่องนั้นเข้าข่ายตามกฎหมายหรือไม่ก่อนรายงาน เพราะเป็นหน้าที่ของหน่วยงานเหล่านั้น ลูกวัยรุ่นของคุณเป็นผู้เสียหายจากอาชญากรรม ไม่ใช่ผู้ที่กำลังมีความผิด

โรงเรียนทำอะไรได้ไหมหากการกลั่นแกล้งทางออนไลน์เกิดนอกโรงเรียน?

บางครั้งทำได้ ทุกรัฐในสหรัฐฯ กล่าวถึงการกลั่นแกล้งในกฎหมายหรือนโยบาย และรัฐส่วนใหญ่กำหนดให้โรงเรียนมีนโยบายต่อต้านการกลั่นแกล้ง แม้ว่าหน้าที่และขอบเขตที่ครอบคลุมเหตุการณ์นอกโรงเรียนจะแตกต่างกันไปตามรัฐ โดยทั่วไปโรงเรียนสามารถดำเนินการกับการกลั่นแกล้งทางออนไลน์ที่เกิดนอกโรงเรียนได้เมื่อมันก่อให้เกิด “การรบกวนอย่างมีนัยสำคัญ” ในโรงเรียน แต่คำพิพากษาศาลสูงสุดสหรัฐฯ ปี 2021 ในคดี Mahanoy Area School District v. B.L. ระบุว่าโรงเรียนต้องระมัดระวังมากขึ้นในการกำกับคำพูดที่เกิดนอกโรงเรียน สิ่งสำคัญในทางปฏิบัติคือหลักฐาน: บันทึกว่าการกลั่นแกล้งกระทบลูกของคุณที่โรงเรียนอย่างไร เช่น การเข้าเรียน คะแนน และการมีส่วนร่วม เพราะยิ่งเห็นผลกระทบนั้นชัด โรงเรียนก็ยิ่งมีฐานที่จะดำเนินการ เริ่มจากกฎหมายของรัฐที่คุณอยู่และนโยบายของเขตการศึกษา ซึ่งเป็นสิ่งที่กำหนดหน้าที่ของโรงเรียนจริง ๆ

ฉันจะเก็บหลักฐานการกลั่นแกล้งทางออนไลน์ได้อย่างไร?

จับภาพหน้าจอบทสนทนาทั้งหมด ไม่ใช่เพียงคำด่าที่ตัดออกมา และเก็บรายละเอียดระบุตัวตนเท่าที่แอปแสดงให้เห็น ได้แก่ ชื่อผู้ใช้ วันที่และเวลา และลิงก์โปรไฟล์หรือโพสต์ (แอปบนอุปกรณ์มักไม่แสดง URL จึงควรคัดลอกลิงก์แยกไว้เมื่อทำได้) ในหลายแอป การแตะหรือกดข้อความค้างไว้จะแสดงเวลาที่แน่นอน จดบันทึกแต่ละเหตุการณ์พร้อมวันที่เพื่อให้เห็นรูปแบบที่เกิดซ้ำ และเก็บสำเนาไว้ในที่ที่ผู้กลั่นแกล้งเข้าถึงไม่ได้ ทำทั้งหมดนี้ก่อนบล็อก เพราะหลักฐานอาจหายไปเมื่อบล็อกบัญชีแล้ว มีข้อยกเว้นสำคัญเพียงอย่างเดียว: อย่าดาวน์โหลด จับภาพหน้าจอ หรือบันทึกภาพเปลือยหรือภาพทางเพศของผู้เยาว์ แม้จะทำเพื่อเป็นหลักฐาน ให้เก็บชื่อผู้ใช้ ลิงก์ และข้อความรอบภาพแทน แล้วให้ NCMEC หรือตำรวจแนะนำว่าควรทำอย่างไร

ฉันไม่ควรทำอะไรเมื่อลูกถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์?

อย่ายึดโทรศัพท์เป็นการลงโทษ อย่าบอกให้ลูกวัยรุ่นตอบโต้ และอย่าส่งข้อความถึงพ่อแม่ของผู้กลั่นแกล้งโดยตรง การตอบโต้เปิดช่องให้ผู้กลั่นแกล้งอ้างเหตุผลและทำให้วงจรดำเนินต่อไป ส่วนการเผชิญหน้ากับอีกครอบครัวมักกระตุ้นให้ตั้งท่าป้องกันตัวและตอบโต้ แทนที่จะแก้ปัญหา ให้ดำเนินการผ่านโรงเรียน เหนือสิ่งอื่นใด อย่าตอบสนองด้วยความตื่นตระหนกหรือโกรธในการคุยครั้งแรก ลูกวัยรุ่นกำลังดูสีหน้าคุณเพื่อตัดสินว่าปลอดภัยไหมที่จะเล่าเรื่องที่เหลือ

เกี่ยวกับผู้เขียน

ทีม REFOG เขียนเรื่องความปลอดภัยดิจิทัล การติดตามการใช้งานโดยผู้ปกครอง และวิธีป้องกันความเสี่ยงออนไลน์ที่นำไปใช้ได้จริง โดยอาศัยประสบการณ์ด้านผลิตภัณฑ์และแนวทางคุ้มครองเด็กที่เผยแพร่โดยหน่วยงานรัฐและองค์กรไม่แสวงหากำไร เราตรวจสอบข้อเท็จจริงในทุกคู่มือกับแหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง เช่น หน่วยงานรัฐ องค์กรด้านความปลอดภัยที่ไม่แสวงหากำไร รายงานการวิจัย และผลสำรวจในอุตสาหกรรมที่ได้รับการยอมรับ